ทำไมเขียนไม่เสร็จสักที

เริ่มงงตัวเอง  เอาเหอะ

จะบอกว่า ตอนที่นั่งแท็กซี่มาหาปุ้ยกับเบนอะ

กลัวมากเลยนะ

คือเป็นเด็กผู้หญิงคนเดียว กับกระเป๋าเดินทางสองใบ

บนรถแท็กซี่กับอาจอชี ที่พาขับไปไหนไม่รู้

พยายามมองเนวิเกเตอร์มาก

ง่วงด้วย  แต่พอได้เจอหน้าเพื่อนๆ ก็ดีใจ

เพราะว่า เบนกับปุ้ยบอกว่า กว่าจะมาถึงนี่

ก็แบบเป็นเบอร์แปลกๆ โทรมาอะ

ยังคิดอยู่เลยว่าเพื่อนเราทำไมมีโทรศัพท์เกาหลีกันได้

แล้วก็ให้ฮวานช่วยหิ้วกระเป๋าเข้าห้องใช่ปะละ

ก็มันหนักอะ ใครจะไปรู้ว่าเค้ามีกฎไม่ให้พาคนข้างนอกเข้าห้อง

คือ ฮวานเข้าไปก็จริงแต่อยู่แค่ตรงประตู

เค้าคงคิดว่าพาเข้าไปแล้ว ผู้หญิงสามผู้ชายหนึ่ง

ตอนกลางคืนเลยเป็นกรณีที่เซ็งมาก

เพราะว่า จะนอนแล้ว เห็นมีหมอนสีน้ำตาลอยุ่สองใบ

หมอนสีขาวอยู่สองใบ คือเราไม่ได้คิดว่า หมอนน้ำตาลมีไว้นอน

ขอโทษด้วย เลยออกไปขอหมอนกับพนักงาน

เค้าก็บอกว่า ไม่ได้ มีหมอนตั้งสี่ใบแล้ว

ห้องมีแค่สามคน เราก็บอกก็มันเห็นมีแค่สองใบ

เค้าบอก ก็เค้าเป็นคนจัดห้องเอง จะเป็นสองใบได้ไง

เราก็ยังไม่เลิก

จนแบบ เถียงไม่ออกเพราะอึ้งกับคำพูดเค้า

เค้าบอกว่า เราพาผู้ชายเข้าห้อง จะให้เพื่อนมานอนด้วยเหรอ

อึ้งไปเลย แบบรู้สึกเหมือนโดนเหยียดหยามมากๆ ยังไงก็ไม่รุ้

เพราะจริงๆแล้วมันไม่มีอะไร

แต่สุดท้ายแกก็มองสาวไทยเป็นแบบนี้ใช่มั้ย

( เพราะว่าห้องข้างๆ เป็นคนไทยมากับฝรั่งไง )

รู้สึกแบบ แย่มากอะ จนแบบโอเค ไม่คุยแล้วดีกว่า

เข้าห้องเลย แล้วก็ เออ หมอนสี่ใบ 555

แต่แบบ เครียดเลย ว่าทำไมเค้ามองเราเป็นแบบนั้น

 ++++++++++++++++++++++

 

กลับมาตอนที่ไปเทียวกันดีกว่า

เราก็ไม่รุ้ว่าจะไปไหนดี

แต่อยากไปคลอง เพราะเคยเห็นพี่แคทกับพี่ลินถ่ายรูปแล้วมันสวยดี

เลยบอกให้ฮวานพาไป

ก็ไปซื้อบัตร T-Money ให้ปุ้ยกับเบนก่อน

แต่เราใช้บัตรพี่แคทให้มา มีเงินเหลืออยู่นิดนึง 55 เติมๆ สอนวิธีเติมเงิน

แล้วก็บอกให้ฮวานสอนพาขึ้นรถไฟใต้ดิน

ให้ปุ้ยกับเบนช่วยดู

แต่จะฮามาก ทุกครั้งที่ขึ้นรถใต้ดิน แล้วออกมา

เบนจะเลี้ยวซ้ายไว้ก่อน 555

เรากับปุ้ยต้องไปลากมาไว้ เป็นแบบนี้ทุกครั้งจริงๆ

เข้าใจว่ามันติดจากเมืองไทย 55

แต่ว่าเกาหลี มันดันหลายสาย แล้วมันต้องเดินตามทางไง

ก็ไป คลองชอนเกซอง จะบอกว่าโชคดีอะ

วันนั้นเค้าจัดเป็นงานวันเด็กอะ ก็เลยมีกิจกรรมเยอะแยะเลย

แบบว่าย้อนยุคหน่อยนะ เราก็เข้าไปขอถ่ายรูป

ตลกดี แบบว่ารู้สึกดี ได้บรรยากาศไปอีกแบบ

แล้วก็ ได้ไปเข้า คโยโบบุ๊คพอดี

ก็เลยซื้อซีดีนิดหน่อย แล้วก็ได้ของที่ทั้งสามคนได้มา

กระเป๋าใส่พาสปอร์ต 555

ตอนแรกอ่ะ ไม่ได้สนใจเป็นพิเศษหรอก

แต่ว่าเคยเข้าไปดูบลอคของคนญี่ปุ่น แฟนน้องอะแหละ

แล้วเค้าบอกว่าเพื่อนเค้าอะ ส่งของมาให้จากเกาหลี

มีพาสปอร์ตแบบที่ว่าด้วยนี่แหละ เค้าบอกว่าน้องคีย์ใช้แบบนี้

เลยซื้อเหมือนกันเลยค่ะ ไอ่เราก็ซื้อกระเป๋าเงินด้วย แล้วก็สมุดจดโน้ตเล็กๆ ด้วย

เสร็จแล้วก็ออกมาเดิน เริ่มหิวกันแล้ว

คือตกลงกันไว้แล้วว่า จะต้องเลี้ยงข้าว ทั้งฮวาน ทั้งปุ้ยทั้งเบน

เพราะว่าทุกคนมาเพื่อเรา 555 แล้วสรุปว่าเดินไปเรื่อยๆ

เจอแมคโดนัลด์ ก็เลยกินแมคก็ได้

เรื่องกินเป็นเรื่องที่แบบว่า “แล้วจะกินอะไรกันล่ะ” ตลอดเวลา 55

ก็สั่งๆ เป็นเซต ของเรา ปุ้ย เบนกินด้วยกัน

ของฮวานต่างหากไป แบบว่า ดูท่าทางจะหิวไง

ก็ถ่ายรูป นั่งชิวๆ สนุกสนาน

แล้วก็มีเรื่องแปลกๆ เกิดขึ้น

คือมันเป็นเรื่องที่ต้องจำจริงๆนะ

เพราะว่า ข้างๆ เป็นวัยรุ่นประมาณสิบคนได้มั้ง

นั่งๆ กัน ก็ไม่ไร คือเราก็กินไปเรื่อยๆ

จนแบบปุ้ยกับเบน เริ่มมีอาการส่งซิกๆ

แล้วปุ้ยก็บอกว่า “ เธอ เราว่าเค้ามองอุ้มอยู่ปะ”

กำลัง งง ว่า มองอะไร คิดไปเองมั้งเพื่อน

เลยหันไปมองโต๊ะข้างๆ ไง

แล้วต้องรีบหันกลับเลยนะ

เพราะว่า นั่นอะไรอ่ะ มือถือ กับ กล้องถ่ายรูปตัวใหญ่ๆ เลยที่จ่อมาทางหน้าเราเนี่ย

เอ่ออ เข้าใจอะไรผิดเปล่าเนี่ย

เลยบอกเพื่อนๆว่า ไปที่อื่นกันเหอะ แบบรู้สึกประหลาดเกินไปละ

พอเราลุก ยังได้ยิน เด็กผู้ชายข้างๆ บอกว่า “ตามไปกันมั้ย”

แบบว่า น้องคะ นึกว่าพี่เป็นใครคะ ถึงจะมาตาม

แต่แบบ กลัวนะ แบบอะไร เราทำไรผิดเปล่านะ

ปรากฎว่า เดินไปเดินมา มันกลายเป็นอินซาดงแล้วอะ

มีซามุลโนรีเล่นกลางแจ้งด้วย ประทับใจมาก

เจอร้านรองเท้าร้านนึงน่ารักมากๆ ชอบ แต่แบบคนเยอะไปอะ

รู้สึกว่าหวานไปด้วยเลยไม่ได้ซื้อ

เดิน ดูของไปเรื่อยๆ จนแบบบอกปุ้ยกับเบนว่า

แยกกลับกันเหอะ แบบเหนื่อยแล้วจริงๆอะ

เหมือนเราน่าจะต้องปรึกษาอะไรกันมากกว่านี้

เลยกลับมาที่ห้องกัน

วันนั้น นั่งเถียงกันด้วยว่าแบบ 55

ถ้าไป ลอตเต้เวิร์ลดิ์จะไปเอง จะไม่พาฮวานไป

แบบว่ามีคนพาไปก็ดี

แต่รู้สึกว่า ไม่สะดวกใจเท่าไหร่

เพราะว่าเราก็ต้องเดินกับฮวาน แล้วเบนกับปุ้ยเดินด้วยกัน

แต่ถ้าเราเดินกับปุ้ย

เบนกับฮวานก็จะเป็นภาพ พ่อลูกมากๆ

เป็นอะไรที่ฮา แต่แบบว่าก็เกรงใจเพื่อนอีกสองคนเลยแบบว่า เนี่ยแหละ

ไปกันเอง หลงก็หลงกันเองดีกว่า

กลับมาเราแอบโชว์ของขวัญที่ต้องให้น้องๆ

ได้ข่าวว่า ตอนไปเนี่ย กระเป๋าทั้งใบ มีแต่ของฝากเลยอะ

ของทูพีเอ็ม ทูเอเอ็ม ชายนี่แล้วก็เอเจกับป๊อปปิ้น

คือเยอะมากๆ ของขวัญอะ

+++++++++++++++++++++++

ทีนี้ ก็ขอร้องเพื่อนๆ แบบว่าเรามีภารกิจต้องเอาของไปให้ยองแบ

เนื่องจากว่า วันก่อน ที่มันรอเว่นตอนนั้น แล้วเจอยองแบเนี่ย

มันยัดของให้ยองแบ แต่ในถุงเป็นของขวัญของจียงกับพี่แดนเซอร์

ยองแบคงจะประทับใจมาก เพราะว่าวันนั้นพอบอกว่าเป็นคนไทย

สตาฟ หยิบของขวัญไปเลย จากที่ตอนแรกไม่ยอมรับ

แล้วยองแบก็เลื่อนกระจกลงมาคุยให้เห็นหน้าเลย เหวอเลย

แต่น้องหน้าเหนื่อยมากจริงๆ

ก็เลยไปวายจีกัน นัดกับพีไว้  ว่าเจอกันหน้าวายจีเลย

เปรี้ยวมาก เริ่มรู้ทางแล้ว นั่งรถไฟใต้ดินก็ไกลมากกกกกก

ได้ข่าวว่า ก่อนจะออกมา เปิดแผนที่กับปุ้ย กันงงเลยทีเดียว ฮ่า

เริ่มเหนื่อย เดินๆๆ สนุกสนาน มาถึงแล้ว เจอพีกับน้องหมิวนั่งอยู่เลย

คุยกันเรื่อยเปื่อย เรื่องคนนั้นคนนี้ ปรากฎ่า วันนี้ไม่เจอใคร

คือเจอนะ เจอสตาฟวายจี เดินเข้า เดินออก

จริงๆ แล้วต้องบอกว่า โง่

เพราะว่า ตอนที่นั่งอยู่มันมีรถมาจอด

แล้วก็ยังคุยว่า ใครอะ ไม่รุ้ เด็กเทรนมั้ง

แต่ลืมไปไง เหมือนห่างวายจีมานาน

ก็ลืม ว่าเทรนนี่วายจีจะมีสักกี่คน แล้วก็ได้ข่าวว่าแกก็รู้จักหมดนะ

แต่แบบเหมือนเพราะเห็นว่าเป็นผู้หญิงไง

ก็เลยแบบ ใคร ไม่มีไรหรอก

เค้าก็ยืนรอเหมือนรอให้เราเดินเข้าไปหานะ

จนกระทั่ง คนนึงเดินออกมา เลยแบบ แจ่มเลย

นั่นมัน 2NE1 นี่หว่า แต่ว่ายังไม่ลุกไปนะ

น้องๆ ก็ยืนไม่ยอมขึ้นรถอะ

จนแบบผู้จัดการตะโกนว่า ขึ้นได้แล้ว เค้าไม่ได้มารอพวกเธอ

น้องเลยขึ้นรถไป

ฮ่า โง่  พวกอุ้มนี่แหละที่โง่

ได้ข่าวว่า ตอนนี้ดังมาก ถ้าตอนนั้นยอมเดินๆ ไปส่องหน่อย

ก็ได้เจอครบแล้ว 555 - -“~ โง่จริงๆเลยตรู

เสร็จแล้ว ยองแบก็ยังไม่ลงมา

จนกระทั่ง เราหิวมาก เลยไปกินข้าวกัน

ปล่อยหมิวให้นั่งเฝ้าคนเดียวต่อไป

สั่งอาหารไปกันแป๊ปนึง หมิวเดินมา บอก เซ็ง

ยองแบสั่งจาจังมยอนขึ้นไปกินแล้วสรุปคงอีกนาน ไม่รอแล้วดีกว่า

เป็นฟีลแบบว่า หรือนี่จะเป็นการแก้เผ็ดของยองแบ ที่ให้ของขวัญจียงกับชั้น 555

กินเสร็จก็แยกย้ายกันกลับ เรากลับแท็กซี่กันเลย แบบว่าไม่ไหวแล้ว

กลับไปก็ หลับเลย 55 เพื่อนๆ ไม่อาบน้ำนะ

แต่แบบ แทนที่จะได้นอนเนี่ย ดันมีงานอีเวนท์ไง

เลยนั่งเล่นเนทใช่มะ ก็หารายละเอียด คุยไปเรื่อย

สมมติว่า บ้านเรา เที่ยงคืน  ที่เกาหลีก็ตีสอง

ก็แค่เล่นถึงตีสอง ก็คือ ตีสี่ที่เกาหลี

ได้ข่าวว่า ต้องตื่นหกโมงเช้า เพราะว่าต้องไปลุยต่อพรุ่งนี้

แล้วเป็นไง สรุปว่า นอนสองชั่วโมง แล้วก็ตื่นมาเล่นคอมต่อไป ฮา....

ที่นอนดึกน่ะ เพราะว่า คืนนั้นซูจองออนนีโทรมาบอกว่า

ได้สัมภาษณ์ เอเจแล้ว ให้ส่งแฟกซ์คำถามไปให้ที่คิวย์ด้วย

แล้วไงล่ะ 55 จะส่งไงล่ะ ไม่มีแฟกซ์

แล้วก็ ... จะตั้งคำถาม ก็ต้องให้พี่ตั๊กช่วยนี่แหละ

เลยคุยกันนาน คุยเรื่อง วายจีกับปูด้วยนั่นแหละ

อยู่นั่นแล้ว เลือดวายจี แรงมาก!!!!!!!  

edit @ 25 Aug 2009 01:35:39 by oummy