ว่าจะเขียนต่อ แต่ว่าเกิดความรู้สึกลืมกระทันหัน

รู้สึกแย่ยังไงก็ไม่รู้

เลยกะว่า วันนี้จะเขียนให้จบไปเลย

ไม่รู้จะทำได้มั้ย 55

ว่าแต่ว่า แล้วเราไปทำไรต่อล่ะ

ช่างมัน เอาเป็นว่า ตอนนี้ ขอถ่ายความทรงจำ

อันน้อยนิด ลงในไดอารี่

เพื่อที่ตัวเองจะได้ไม่ลืมด้วยก็แล้วกัน

+++++++++++++++++

 ไป Korean Gimchi school

จำได้ว่า ก่อนหน้านั้นไปพระราชวังอะไรสักอย่าง

เป็นเมืองเก่า แต่เนื่องจากว่า ฝนมันตก

มันเลยเหนอะหน่ะ ไม่น่าประทับใจ

จำได้แค่ว่า หิวแล้วก็เข้าเซเว่น

แล้วก็ยืนเลือกอะไรนิดหน่อย

มีแต่ของกิน คือหิวไง

เพราะตื่นสาย ก็เลยไม่ได้กินข้าวเช้า

จริงๆ แล้วออกแนวเบื่ออาหารที่นั่นด้วยแหละ

มาว่ากันต่อเรื่อง กิมจิ สคูล

ไม่ได้ทำอ่ะ คือตอนแรกคิดว่า เค้าเตรียมไม่พอไง

แล้วเราก็เป็นทีมงานใช่มั้ย

เลยแบบ ถ่ายรูป ไปเรื่อยๆ 55

ดุทุกคนมีความสุขกับการทำกิมจิ

คือไม่อยากทำ แต่อยากกิน

พอเสร็จแล้ว เป็นช่วงเวลาที่ชอบมาก

ใส่ฮันบกค่ะ เย่เย่เย่

ตอนแรก อยากใส่สีเขียวมากเลย

สีเขียวน้องอะ แต่ว่าเค้าเลือกสีชมพูมาให้

ก็ บอกเค้าว่า ขอบคุณนะ

แล้วแบบเหมือนพนักงานเค้าก็งงๆ ว่า

ทำไมพูดไทยได้

ก็เลย บอกว่าก็เรียนอยู่

เหมือนทีนั่นเป็นเหมือนกันหมดเลยนะ

เจอคนพูดเกาหลี แล้วจะตื่นเต้นกันใหญ่

เลยได้ฟังอะไรดีๆ เยอะเลย ฮ่า

ก็ถ่ายรูปกันไปตามประสา

ชอบๆๆ ฮันบก ใส่แล้ว มันจะพองๆ

จะได้ไม่รู้ว่า จริงๆ อ้วนหรือผอม ฮา...

จะบอกว่า ทริปนี้ รักทุกคนที่ไปด้วยมากๆ

คือ มันเป็นเวลาแค่ไม่กี่วัน

แต่ทุกคนสนิทกันมากอะ

จริงๆ นะ ไม่รุ้คนอื่นคิดไง

คืออุ้มอาจจะเงียบ

แต่ได้เห็นทุกคน ยิ้มอย่างมีความสุขแล้วก็ดีอ่ะ

อ๋อ แล้วก็ ตอนนั่งรถไปไหนสักที่

คุยกับพี่ตุ้ม ที่เป็นพี่ไกด์

เรื่องเรียนที่นั่นแหละ

คุยนาน จนแบบถึงที่แล้ว เราเพิ่งรู้ตัวกัน

ตลกดี

 +++++++++++++++++++++++

แล้วไปไหนต่อน้า งงๆ จริงๆ ด้วย

อ้อ แล้วพอถึงวันที่ พวกปุ้ยมาอ่ะ

มันเหมือนเป็นการจากลา ที่แบบว่า ยังไงดีอ่ะ

เศร้า นิดนึง

คือ พวกปุ้ยมาถึงแล้ว

แต่ยังเชคอินไม่ได้

ตั้งแต่ตอนเช้าแล้ว

วันนั้น เราจะต้องไปศูนย์โสมไง

เราก็เลยโทรไปคุยกับฮวาน ให้ฮวานไปอยู่กับพวกปุ้ยหน่อย

ต้องขอบคุณฮวานจริงๆ อะ

เหมือนไม่รู้ อิโหน่อิเหน่ เท่าไหร่

แต่ก็ยังไป หาพวกปุ้ยกับเบน ที่เกสท์เฮาส์ให้

ส่วนเรากะจะแยกออกไปก่อน

เพราะวันสุดท้ายแล้ว ทุกคนจะต้องขึ้นเครื่องไง

ก็คุยกับพีตุ้มว่า ขอแยกก่อนได้มั้ย

เพราะถ้านั่งไป สนามบินแล้วกลับมาคนเดียวเนี่ย

อาจจะเสียเงินอ่วมเลย

พี่เค้าก็เลยบอกว่า ก็แยกไปก่อนสิ

แล้วแบบ กลายเป็นว่า วันนั้นอ่ะ

ทำอะไร ทุกคนก็จะแบบ คอยดูแลอะ

ขอบคุณจริงๆ ค่ะ

ตอนกินข้าว ก็แบบประทับใจมากๆ

แล้วก็ ตอนไปดิวตี้ฟรี ก็แบบ ทุกคนรุม

ขออีเมล์ ประหนึ่งขอลายเซ็น

ทำเอาพนักงาน งง ว่า พวกนี้ทำอะไร 55

เพราะว่ามีวัยรุ่นผู้หญิง รุมอยู่ประมาณ 6 คน

แล้วยังไปเล่นถ่ายรูปในห้องน้ำอีก

สนุกสนานกันมากมาย 55

พอกินข้าวเสร็จแล้ว

พี่เค้าดีมากอะ พี่ตุ้ม กับพี่คนขับรถ

ก็แบบเรียกแท็กซี่ให้ พี่คนขับรถแบบเปิดแผนที่ดูเลย

แล้วบอกๆ แท็กซี่

ตอนขึ้นรถนะ น้ำตาแทบไหล

เหมือนแบบ ทริปนี้ดีจริงๆ

ลองนึกสภาพ ทุกคนยืนเรียงกันอะ

วัยรุ่น รวมๆ แล้วเกือบสิบคนนะ แล้วพี่ผู้ใหญ่อีก

เรานั่งบนรถแท็กซี่ โค้งขอบคุณทุกคน

แล้วทุกคนโบกมือให้อ่ะ

สุดยอดจริงๆ

( เป็นดารา มันรู้สึกอย่างงี้นี่เอง 55 บ้าละ )

อืมมม ตอนนั่งรถแท็กซี่ก็คุยกับคุณลุงคนขับแหละ

เค้าเคยมาไทยนะ ตอนทหารอะไรสักอย่าง

ก็ตลกดี ที่คุยกันรู้เรื่องในระดับนึง

แล้วเราก็ถามว่า ใกล้ถึงยัง

เพราะเอาจริงๆ นั่งแท็กซี่คนเดียวก็น่ากลัวนะ

ยังไงก็ไม่รู้

พอถึงแล้วก็แบบ บอกเค้าจะลงประตูนี้

แต่ปรากฎว่า มันอยู่อีกฝั่ง

ดีที่เห็นฮวานพอดี

ก็เลย ให้ช่วย

คุณลุงคนขับรถแท็กซี่ก็ใจดีอ่ะ รอจนกว่าฮวานจะมารับ

แล้วก็ ไปหาปุ้ยกับเบนที่เกสท์เฮาส์พอดี

อยากอัพต่อ แต่ ตาจะปิดแล้ว

edit @ 15 Aug 2009 00:43:56 by oummy