เหมือนไม่ได้เขียนไดอารี่เรื่องไปเกาหลีเลยอะ
เหมือนความรู้สึกจะหายไปแล้วด้วย
ไม่ดีเลยนะ รู้สึกแย่
เลยคิดว่าถึงเวลาต้องเขียนแล้วล่ะ
ไป เกาหลี เดือนพฤษภาคม ใช่มะ
ใช่มั้ยนะ เริ่มสับสนเอง 55
ความทรงจำเริ่มลางเลือน
จำได้แต่ว่า ตอนที่ไป อยู่ที่สนามบิน
ไอ่อุ้มก็ประสาทตั้งแต่เริ่ม เพราะว่า กระเป๋าที่เอาไป มันลอกค่ะ
มันลอกเป็นแผ่น ประมาณว่า อยู่ไม่ถึงเกาหลีแน่ๆ
อนาถมากๆ โชคดี ได้พี่เมย์ มีกระเป๋าอีกใบ เลย ได้ใช้นี่แหละงับ โฮะๆๆ
ขอบคุณมากๆ นะคะ
ด้วยความที่ไป แต่สวมบททำงานไปด้วย
ทำให้ความรับผิดชอบต้องมีขึ้น
ต้องคอยดูแลลูกทัวร์ ( หรือจะเรียกว่า เพื่อนทัวร์ ดี )
ก็ดีนะ จริงๆ ก็กลัวเหมือนกัน
แบบว่า ตอนผ่าน ตม. อะ
เค้าบอกว่า ให้เราปิดหัวปิดท้ายไง
จะได้ช่วยอะไรได้ แต่จริงๆ ก็คิดนะ
แล้วถ้า มันมีใครเป็นอะไรจริงๆ จะช่วยยังไง
นั่นสิ ... ทำไงดี
แต่เหมือนทุกคนไม่มีปัญหาอะไรจริงๆ นะ
ผ่านกันง่ายมากๆ เช้ามากๆ ด้วย
แล้วก็มาเอากระเป๋า
เสร็จแล้ว ก็ขอเปลี่ยนเสื้อหน่อยเหอะ
( เสื้อพี่แคท 555 )
ใส่เป็นสไตล์คนที่นั่นบ้าง ขึ้นรถ แล้วก็.... หลับ ไปก่อนเลย 555
จำได้ว่า เค้าพาไปคยองบกกุงก่อนเลย
จะบอกว่า มาเป็นครั้งที่สามแล้วไง
มุมไหนก็ถ่ายมาหมดแล้ว
คือไม่ใช่ไม่ดีนะ แต่ว่าไม่รู้จะเดินอะไร
เพราะว่า มันเหมือนเดิม แต่ว่าถ้าใครที่ยังไม่เคยไปเกาหลีอะ
ควรจะไปสักครั้งนะ
เหมือน บ้านเรา ที่ต้องไปวัดพระแก้วอะ
ที่นี่ ก็เป็นสถานที่ที่ ควร จะไป
มันดูเหงาๆ เนอะ
ไม่เหมือนครั้งแรกทีไปไง ถ่ายกับทิมเลย
( ทิมเป็นผู้ช่วยไกด์เฉยๆ 55 แต่อยากจะถ่ายด้วยไง
เขิน ถ่ายกับผู้ชายเกาหลี แล้วชอบโดนโอบ
เหมือนจะเป็นกันทั้งประเทศ เพราะงั้นอย่าถือสาค่ะ อย่าถือสา )
สิ่งที่ประทับใจทุกครั้งก็คือ
หนูๆ เหล่านี้ค่ะ
เวลาเห็นเด็กน้อยมาทัศนศึกษาทีไร
อดที่จะถ่ายรูปเก็บไว้ไม่ได้ 555
น่ารักจริงๆ เลย เด็กก
รักเด็กอะ !!!!
เข้าไปข้างใน ก็เจอเด็กโตหน่อย
ประถมไง เรากับพี่เมย์ ก็ถ่ายรูปไปเรื่อย ฮา ไง
เด็กประถมพูดญี่ปุ่นใส่
เราเลยพึมพำเบาๆใส่ไปว่า " อิลโบนซารัม อานีเยโย "
งง ไปเลยสิ ฮา....
ถ่ายรูปไปเรื่อยเลย
แดดร้อน ลูกทัวร์ ก็ยังจำหน้าไม่ได้
แต่มีเด็กหาย วิ่ง วนๆ หา
แล้วก็ วุ่นวาย ว่า จะโทรศัพท์
จะเอา โทรศัพท์น่ะ
ฝากฮวาน ซื้อให้ไง แต่แบบ จะเอายังไง
นี่สิ นั่นสิ ยังไงดีล่ะ แง่มม
นัดไว้ที่ คิสเดอะเรดิโอไง 55
( เปรี้ยวมั้ย เพราะรุ้ว่า พวกพี่เมย์จะไป )
แต่ว่า ตอนนั้น ไปคิสยังไม่เป็นนะ
เดี๋ยวไว้ค่อยเล่าอีกที
แล้วก็ไปเอ็มเนท กันเล้ยย
กินข้าว บนรถนี่แหละ
แล้วก็รอนานนนน แสนนนาน
แต่ว่า วันนั้น เอมเนทอ่ะ
ประวัติการณ์เลยนะ
จะจำไว้เลย
ตั้งแต่ บ่ายสอง ถึง หกโมงเย็น จนเย็นอะ
เย็นแบบหนาว แล้วแบบ ยังไม่ได้นอนเลยตั้งแต่บนเครื่อง
หน้ามันเนือยมากนะ
ก็โชคดี ที่ได้เจอพี่ชล
รู้จักกันตั้งแต่ตอนทำไอบุ๊ค ไม่ได้เจอกันบ่อย
แต่จำหน้ากันได้ แล้วคนที่เรียนมาเหมือนๆ กัน
ก็แบบว่า คุยกันรู้เรื่อง ( ล่ะมั้ง)
เลยได้เพื่อนคุย ระหว่างนั้นก็ ฮามาก
หาขนมกิน ก็ไม่รุ้อยากกินไร
รู้แต่ว่า ตอนนั้นเค้าบอกว่า จะได้มีท ทูพีเอม
เราก็ไม่รุ้หรอกว่า รายการมันเป็นไง
รู้แค่ว่า เออ ถ้าได้เจอก็ดีสิ
อยากให้ ขนม แทก
เลย ซื้อ อมยิ้ม มาอันนึง
กินเองอันนึง
แล้วพี่เมย์ ก็อยากเข้าห้องน้ำ
เลยเข้าไปในตึกกัน
คือ มองลูกศร แล้วมันไปทางนี้ ก็ไปตามทาง
แต่ไม่เห็นเจอห้องน้ำ เห็นแต่เด็กเกาหลี สองสามคน
วิ่งหน้าตาตื่นๆ
แล้ว หนุ่มเกาหลีคนนึง กับชายวัยกลางคนก็เดินผ่านเราไป
" พี่เมย์ ว่าหน้ามันคุ้นๆ มั้ย "
" อื้ออ แต่พี่เมย์นึกไม่ออกว่าคือใครนะ แต่จะเข้าห้องน้ำอะ "
" อืมม เดี๋ยวอุ้มถามเด็กเกาหลีให้ "
มอง ไปแล้ว เด็กเกาหลี มันดูลุกลี้ลุกลน
แต่ไอ่ผู้ชายเนี่ย มันต้องเป็นดาราแน่เลย
เราก็เดินๆ ไป เจอ ทางเป็นลิฟท์พอดี
มองเข้าไป ก็เห็น คนนี้ยืน แต่เค้าทำท่าเหมือนอยากให้เข้ามานะ
" พี่เมย์ๆ มันวง บัซ ปะ "
" พี่เมย์ก็ไม่แน่ใจอะ อุ้ม"
แล้ว เด็กเกาหลี มันก็เริ่มกรี๊ดแล้ว
" อุ้มว่า มันใช่แล้วล่ะ พี่เมย์ "
" พี่เมย์ ก็ว่ามันใช่แล้วล่ะ แต่ทำไมมันเตี้ยจัง "
" นั่นสิ "
เอาแล้วไง เข้าห้องน้ำ ก็เจอ นักร้องเลย
เหยียบเกาหลีวันแรกก็เอาแล้ว รอบนี้
เป็นทริปตามดาราจริงๆ งื้ออ
แล้วสรุปก็ถาม เด็กเกาหลีนะ ว่า ห้องน้ำอยู่ไหน
ปรากฎว่า คนละเรื่องกับที่เดินมาเลย
คืออยู่คนละทิศเลย
จริง ๆ แล้ว เราเดินมาตาม ออร่า ดารา นี่เอง
มันมีแรงดึงดูดกันน่ะ 555
แล้วก็ ออกมา นั่งรอกันต่อ
รอแล้ว รอเล่า รอแล้ว รอเล่า
เห็นผู้ชายหน้าตาคุ้น อีกละ
ผู้ชายคนนี้หน้าคุ้นๆ เนอะ
แล้วออกมาสัมภาษณ์ เด็กๆ แฟนคลับด้วย
ใครนะ ใครนะ
อ๋อ นึกออกละ วีเจวอลลี่ แห่งเอมเนท ไวด์ นี่เอง
ว่าแต่ ทำไม เดี๋ยวนี้มีพุงอะ งื้ออ
รอแล้ว รออีก เค้าก็ให้ ต่อแถวละ
เราก็ไปต่อแถวนะ ตอนแรก จะได้เข้ากลุ่มแรก
แล้วพอจะเข้า แฟนเกาหลี โวยวาย
ก็เลย ต้องไปยืนต่อแถวแฟนๆ ทูพีเอ็ม
ก็เห็นแล้วล่ะ ว่าเด็กๆ เกาหลีเค้าทำป้าย แบบว่า ชนะที่หนึ่ง
ยังแอบคิดเลย มันจะรู้ผลเลยเหรอ
แต่ถ้าไม่ได้ มันก็ไม่ทำป้าย
หรือว่า มันจะต้องทำป้ายไว้ล่วงหน้าก่อน
แล้วถ้าได้มันถึงชู แต่ถ้าไม่ได้ก็ทิ้งไป
คิดไปคิดมา
สักพัก เค้าแจกลูกโป่ง อยากได้บ้างอะ
เลยบอกพี่หัวหน้าไกด์ให้ไปเจรจาขอลุกโป่งมาให้เราบ้าง
ก็ได้แล้ว ลูกโป่ง สีดำ ๆเหมือนตอนงานคอนวันเดอร์เกิร์ลส์
มันคือ ลูกโป่ง ทูพีเอ็ม
แต่ ณ จุดนี้ อยากเป็นแฟนคลับ ทูเอเอ็มอะ
คือ คนมันน้อยไง แบบ ขออยู่ด้วยได้ปะ
55
ซะงั้นอะ
แต่ว่าตอนนี้ กลายเป็น Hottest ไปแล้ว
แต่ก็ไม่คิดมากนะ ตอนนั้นคิดแค่ว่า
อุ้มอาจจะเป็นคนที่โชคดี และเอนจอยกับ การเข้าไปมากสุดก็ได้
เพราะอย่างน้อย ก็รู้จักนักร้องที่จะขึ้นแสดง 80 %
แล้วก็ร้องเพลงตามได้ เพราะงั้น ยังไงมันก็สนุกอยู่ดี
อีกอย่างก็คือ .... ณ จุดนั้น อยาก สระ ผม มาก มาย !!!
edit @ 17 Jul 2009 00:06:13 by oummy
edit @ 17 Jul 2009 00:07:47 by oummy
