090711

ไปเรียนตอนเช้า แล้วก็ไปงานแถลงข่าว เบบี้วอกซ์มา

รุ่นนี้ไม่ค่อยน่ารักเท่าไหร่เลย

แต่ว่าพอร้องเพลง ค่อยรู้สึกประทับใจหน่อย

เหมือนเราติดภาพเบบี้วอกซ์เซ็กซี่แล้ว

รุ่นนี้ดูไม่เซ็กซี่เท่าไหร่ เลยงงๆ ล่ะมั้ง

แต่ก็เอาเหอะ ชอบนะ ถ่ายรูป มองกล้องได้ครบทุกคน

ก็ถือว่าเป็นโบนัสไปแล้วกัน

แต่กลับมาแล้วปวดหัวมากเลย

ฮืออออ ...

แถม บ่นอะไรให้ทั้งพี่ลิน พี่นัญฟังก็ไม่รู้

ขอโทษด้วยนะ เป็นชุดเลย

เหมือน ต่อมความน้อยใจอุ้มมันพุ่งน่ะ

โทษทีๆ

ว่าแต่ ...

 ไม่ได้ดู ไม่ได้โหลดน้องมาเกินอาทิตย์แล้วนะ

อะไรกันเนี่ย

อินเตอร์เนท ก็ห่วย

เวลาก็ไม่มีอีก

ช่วงนี้ เวลานอน ก็หลับเป็นตาย

ตื่นมาก็มีเรื่องให้ทำเยอะแยะ

แล้วเวลาเวิ่นเว้อเราหายไปไหนนะ

คิดถึงน้องๆ จัง

TT.TT

++++++++++

090710

ตื่นตั้งแต่ หกโมงเช้า

เพื่อไปถ่ายรูปงานรับปริญญาของเมธ์ ที่จุฬา

จริงๆ เพื่อนๆ ปลุก หกโมงเช้า

เมธ์ ปลุกสองรอบ

นัทปลุกอีก สิบรอบได้มั้ง

ตื่นจริงๆ ก็ เจ็ดโมงนะ

แต่ว่า นอนตีหนึ่งไง

ยังไปทันแปดโมง โชคดีจริงๆ

ดีใจที่เพื่อนจบ ถึงแม้ว่าหน้าแกจะไม่ยิ้มเท่าไหร่

รูปอะ เราบอกว่า มันออกมาไม่ดี

แต่จริงๆ แล้วมันก็ไม่แย่หรอกนะ

เพียงแต่ว่า เราเปลี่ยนเลนส์ เป็นแบบ wide

ปกติ เราใช้ เทเลไง เราถนัดกับการซูม

แต่เลนส์ wide มันกว้าง ไม่ต้องปรับโฟกัสอะไรเลย

เราเลยหงุดหงิดนิดหน่อย

ได้สีที่ไม่ค่อยชอบด้วย เลยพาลไปถ่ายรูปไป

แต่เราไม่รู้ว่า พีชถ่ายรูปดีมั้ย

หลังๆ เห็นเค้าถ่าย เราเลยปล่อยให้ถ่ายไป

ถ้ารูปออกมาเละ เราคงโกรธตัวเองที่ไม่ถ่ายให้แกว่ะ

เพราะเรามั่นใจว่า รูปเราใช้ได้ 555

เข้าข้างตัวเองสุดๆ เลยเห็นมะ

ได้ถ่ายรูปกับเอม

ได้เจอนัท แกเป็นคนที่อยู่แล้วสบายใจจริงๆนะ

ขำที่แกบอกว่า " เด็กเกาหลี "

แล้วที่แกบอกว่า อาแกตกใจว่า แล้วทำไม เด็กเกาหลีพูดไทยได้

เราไม่ได้เหมือนขนาดนั้นซะหน่อย

แต่รู้สึกดีที่ ที่บ้านแกดูรู้จักเรา แล้วมองด้วยความชื่นชม 55

( เพราะอะไรไม่รุ้ แต่รุ้สึกแบบนั้นน่ะ )

เจอ น้องตูน เจอ โอ้ต น้องรัก

คิดถึงจัง ขอบคุณตูนมากที่อยู่กับเราด้วย

แล้วก็ยินดีกับตั้มด้วยนะ

ไปกินข้าวกับน้ำ กับควอนแซม

แล้วก็ เดินกลับมาจุฬาอีกรอบ

น้ำกับควอนแซมก็ตลกดี

เล่นมุขกันไปมา

แต่ว่า ณ จุดนั้น ปวดหัวมากแล้ว

สมองทางด้านภาษาไม่ทำงาน

รู้สึกผิดที่ไม่คุยกับควอนแซมเยอะๆ

รู้สึกทำหน้าที่คนไทยไม่ค่อยดีเท่าไหร่

ยังดีที่เค้าดูตื่นเต้นกับงานจบของที่นี่อยู่

แล้วกลับบ้านมา ก็หลับเป็นตายไปชั่วโมง

ก่อนจะ ลุกขึ้นมาทำคลินิกต่อ

หลังจากนั้น เป็นการอ่านหนังสือที่ใช้เวลานานมาก 55

ไม่ได้อ่านหนังสือ แบบ สามชั่วโมง มานานเท่าไหนแล้ว

อ่านหนังสือที่ว่า คือทำการบ้านภาษาเกาหลีนี่แหละ

รู้สึกว่า มันยากขึ้นเรื่อยๆ

แต่มันท้าทายดีนะ ชอบบบ

พอเข้าเอ็มมา ไม่อยากคุยเรื่องงาน

ทุกคนก็ เข้ามา งั้นงี้

ความอดทน กับความง่วง มันเลยปี๊ด

พุ่ง กระจาย กลายเป็นทำตัวเกเรไปเลย

ใครโดนลูกหลงก็ขอโทษด้วยนะ

แต่ ณ จุดนี้ไม่ไหวจริงๆ มันปี๊ดไปหมดทุกอย่าง

เหมือนควบคุมไมได้

เหตุเพราะ นอนไม่พอจริงๆ

นี่มันแย่กว่า การนั่งหลับในรถแท็กซี่ซะอีก 555

แล้วก็กลายเป็นเด็กอนามัย นอนก่อนเที่ยงคืนเป็นครั้งแรกในรอบหลายเดือน

ประทับใจจริงๆ !!!!!!!!!!

+++++++++++++++++++++

090709

ตื่นเช้านะ แต่ว่า มัวแต่นั่งลากรูป

เลยไปเจอพี่ลินสายเลย

โชคดีได้เจอจ้า

แต่สรุปว่า ปู มันดันมาสายสุด 55

ก็นั่งคุยงานกัน

ตลกดี ที่ตอนคุยไม่มีความเห็นอะไร

พอเข้าห้องน้ำ ทุกคน พูดกันเว่าๆ

เหมือนไอเดียบรรเจิด

แต่เอาจริงๆ ที่ไม่มีความเห็น

เพราะประจักษ์ ว่า " เรื่องเงินไม่อยากคิด "

อารมณ์นั้นน่ะ ฮาจริงๆ เลย

ไปหา โอ๋ พร้อมกับลูกโป่งที่อยากได้ในงานรับปริญญาตัวเอง

แต่คงไม่มีใครทำให้ได้ เพราะว่า เอาไปองครักษ์

ลูกโป่งมันคงแตกเพราะแดดมันร้อน

ไปถึงแล้ว โทรไปประมาณ 30 รอบได้

โอ๋ ไม่ยอมรับโทรศัพท์ เป็นบ้าอะไรเนี่ย

โมโห จนตอนที่โอ๋ รับโวยวาย จนเดะวิศวะ มอง

แต่ก็นะ พอได้เห็นหน้ามัน ก็โกรธไม่ลง

ยินดีด้วยจริงๆ ว่ะเพื่อน

แล้วก็เดืนซื้อของขวัญให้จ้า กับนัทต่อ

แต่ กลับบ้านช้า 5 นาที เพราะรถติดมากกกกกกกกก

ก็เลย ทำให้โดนทำโทษ

ต้องยืนหน้าบ้านอีกแล้วสินะ

นี่มันครบสามครั้งแล้ว

คราวหน้าแย่แน่ๆ โดนยืนสองเท่า

ยุงหามไปกินแน่

ณ จุดนั้น อยากร้องไห้ แต่ทำไม่ได้

ก็ ผิดเอง อยากกะเวลาไม่เป็น

กลับมาก็นั่งอัพๆ ข่าว

นั่งทำงานไปเรื่อยๆ

เราพยายามกับทุกอย่างเต็มที่

หวังว่า จะเห็นอะไรเปลี่ยนแปลงไปบ้างนะ

++++++++++++++++++++ 

090708

 เหนื่อยมากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก

วันนี้ นั่งอัพข่าวอีเวนท์

อัพคลิปทูพีเอ็ม

อัพรูปเอฟที

ถือว่า ทำอะไรเท่าที่ได้ไปแล้วนะ

จะขอเวลากลับมาหาน้องชายนี่บ้างแล้วล่ะ

เพราะไม่ได้ดูอะไรของน้องตั้งแต่วันศุกร์ละ

รู้สึกไม่ดีเท่าไหร่เลย

ยิ่งมาเจอ คนทำดีด้วย

เดี๋ยวหลุดไปหาทูพีเอ็มจะแย่เอานะ

แต่ว่า .... จริงๆ ก็ไม่ต้องห่วงเท่าไหร่

เพราะว่า มันเป็นคนละฟีลกันจริงๆ อะ

ไม่รู้นะ แต่มัน ต่างกันจริงๆ

เหมือน กับว่า ถ้าตามน้อง เราได้เห็นน้องก็มีความสุข

แต่ถ้า ตาม เด็กโข่ง ต้องทำให้รู้ว่า เราอยู่ตรงนี้

ไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกัน แต่มันเป็นความรู้สึกที่

"มองเห็นหน่อยนะ มาดูนายแล้ว"

แต่พองานเสร็จ ก็ดีใจ

อย่างน้อย ก็รู้สึกว่า ได้ทำอะไรเพื่อเอโย่ละ เยสเยส

 วันนี้ จะนอนหลับปุ๋ย สบายยย

+++++++++++++++++++

 090707

ไป งานแถลงข่าว เอฟทีไอร์แลนด์มา

จริงๆ แล้ว ตอนเช้า มีพี่สาวใจดี จะพาไปงานแฟนมีตติ้งด้วย

แต่ว่าเนื่องจากเหนื่อยมาก เลยรู้สึกว่าควรจะนั่งทำรุปให้เสร็จ

ผลก็คือ ได้ทำรูปเอเจเสร็จ เป็นการอัพวันต่อวัน

ค่อยรู้สึกดีหน่อย เย่ๆๆๆ

เสร็จแล้วก็ไป หาพี่ลินต่อ

คุยกันเรื่องที่เกิดขึ้นแหละ

 หวังว่าจะเข้าใจกันเร็วๆ นะ พี่สาวทั้งสอง

อุ้มอยู่ตรงกลาง บางทีก็ลำบากใจ

แต่ว่า รับฟังได้เสมอนะ

ไปงานเอฟที กับปุ้ย

เจอพี่โรส กับป่าน

ต้องขอบคุณทุกคนมากๆ

ขอบคุณปุ้ยที่อุตส่าห์ออกมาถ่ายวีดีโอให้

ขอบคุณป่านที่คุยเรื่องจง แล้วก็เก้าอี้

ขอบคุณพี่โรสเรื่องเก้าอี้เช่นกัน

แล้วก็เรื่องที่ยืนถ่ายรูปด้วย

รู้สึกว่ามีเพื่อน

หนุ่มๆ เกาะ น่ารักมากนะ

หน้าตาดีจริงๆ

ขำมากตอนที่ พี่โรสถามว่า

" อุ้ม เลือกใคร "

อุ้มบอกว่า ถ้าในวงนี้จะชอบ

คงจะเป็นน้องมินฮวาน

" อุ้ม มินฮวานมันเตี้ยนะ อุ้มชอบมินอูด้วยใช่มั้ย "

อืออ ใช่ เลย

" อุ้ม ชอบคนเตี้ยเหรอ "

ขอบคุณ.... จงมันก็เตี้ยเหมือนกันนี่เนอะ

" แต่เว่นไม่เตี้ยนะ "

อืมม เว่นไม่เตี้ยไง เว่นอะ เป็นนอกวงโคจรทั้งหมด

แต่ว่า น้องๆ เกาะ หล่อจริงๆ นะ

เพียงแต่ว่า... รู้สึกจริงจังว่า

" เค้าไม่ใช่คนของเรา "

แล้วก็ขำมาก ตอนที่บอกพี่โรสว่า

ทำไมมันไม่ยิ้มเลย

แล้วพี่โรส ตอบกลับมาว่า อุ้มเอามาตรฐานไหนล่ะ

ถ้าเจวายพีน่ะ ไม่ได้นะ

เออ เนอะ น้องเราก็ไม่ได้ยิ้มไปเยอะกว่านี้เลย

แต่ เรามองตากันแล้วรู้ว่า

" เรารักกันนะ" เลี่ยนมั้ย 55

เสร็จแล้ว ก็ไปกิน ยูซีซี กัน

พวกพี่นัญไปตามต่อ  แล้วก็ ได้รับข่าวดี ตอนดึกๆ

ว่า ส่งจดหมายถึงแทกได้แล้ว

เย่ๆ ขอบคุณพี่ๆ มากเลยนะคะ

อุ้ม รู้สึกดีใจมาก จริงๆ นะ ดีใจจริงๆ

ตอนที่พี่ๆ เล่าว่า ถือจดหมายไว้

แล้วพอบอกว่าจากอุ้ม

แทกก็ อื้อ แล้วก็หยิบไปถือไว้ในมือเลยอะ

มันรู้สึกว่า เฮ่ยย ทำไม ดีอย่างงี้อ่ะ

ขอบคุณนะ ขอบคุณจริงๆ

 เสียดายก็แต่ ไม่มีของขวัญให้อะ

จดหมายก็ กระดาษเพียวๆ

แต่พี่ๆ บอกว่า รับรองว่า แทกขึ้นเครื่องแล้วอ่านเลย

ก็รู้สึกดีใจ ที่ได้รู้ว่า จดหมายถึงมือโดยตรงมากๆ

แถมยังถือ ขึ้นเครื่องไปแบบนั้น

คราวหน้า ค่อยแก้ตัวด้วยของนะ

แทก เป็นคนมีบุญมากเลยนะ

ได้ของจากอุ้มไปเยอะมาก

ขนาด อิจง หรือเว่นยังไม่เคยได้ของขวัญที่อุ้มซื้อสักชิ้นเลยนะ

ขอบคุณ พี่ปลามากๆ นะคะ

ที่ปรินท์ จดหมายไปให้

ขอบคุณ พี่นัญด้วยที่เรียก " แทก แทก แทก" จนมันติดปากไปแล้ว

ณ จุดนั้น อ่านไม่อ่านไม่เป็นไรหรอก

แต่มันคือ สิ่งที่อุ้มอยากบอก

ถึงจะบอกว่า เขียนกันสดๆ แบบ ง่วงๆ ตอนตีหนึ่ง

แต่มันคือ สิ่งที่อยากจะบอกจริงๆ

แล้วนัทก็เลยเรียก อุ้มว่าเป็น last minute girl

ออกแนวว่า ไม่ถึงนาทีสุดท้ายก็จะไม่ทำ เราเองแหละ555

มันเป็น oummy style ไง555

แล้ว ก็เลยนอนหลับฝันดีไปอีกวัน

++++++++++++++++++

090706

งานโชว์เคสทูพีเอ็ม

จริงๆ ก็ตื่นตั้งแต่เจ็ดโมงเช้า

เพราะอยากจะไปดูหนุ่มๆ ซ้อม ตามที่บีบอกว่า

ตอนแปดโมงเช้า พอไปถึงก็เจอพี่นกกับนัท

โชคดีมาก คือ มันมีช่องเล็กๆตรงเหล็ก แล้วเราก็เข้าไปกัน

แต่หลังจากนั้น ประมาณสิบห้านาทีมั้ง

ก็มีการ์ด มายืนกันไม่ให้คนเข้าไปข้างในอีกแล้ว

นั่งรอไป ก็หลอนไป เพราะตรงจอเปิดเป็นเพลงจูเลียตบ่อยมาก

ก็เลยแบบว่า.... ง่ะ

แถม คนที่อยู่ด้วยกันก็ชายนี่เวิร์ลดิ์ทั้งนั้นเลย

สุดท้าย หนุ่มๆก็มา เก้าโมงครึ่ง

ถึงเวลาเปิดกรงพอดี แล้วเมื่อกี้จะกั้นทำเพื่อ....

ก็เกาะๆ ดู แต่มันใกล้นะ

เรากับนัท กับพี่นกก็ยืนบนเก้าอี้

ตรงน้ำพุนั่นแหละ พี่นกถือป้ายน้องคุณ

แต่อุ้มมี่กับเคซี่ ยืนกอดอกดูเค้าซ้อม

รอบข้างมีแต่คนถือป้าย ตะโกนเรียกชื่อ

แล้ว สองตัวนี้ คืออะไร ยืนดูกันอย่างสงบมากๆ

ยังขำตัวเองเลย

แต่ในขณะที่คนอื่นถือป้ายอะ

ใจเรา วูบนึงรู้สึกว่า อยากมีป้ายบ้าง

คืออยากถือ อยากให้รู้ว่าอยู่ตรงนี้

(ถึงจะแต่งตัวได้บ้านเต็มที่ก็ตาม)

แต่ว่า นั่นแหละ มันก็ไม่ใช่ปะ

ถ้าให้ถือป้าย จง จะไม่ว่าเลย 555

สปิริตทุกคนดีมากอะ โดยเฉพาะ แจ่ม

แจ่ม ดูไม่สบาย แต่แจ่มเสียงไม่ตกเลยนะ

แต่ แทกนี่ ทำตัวเด่นตลอดเลยง่ะ

ตอนไมค์หอน ก็แกล้งทำเป็นร้องบ้าง

นั่งข้างเวทีบ้าง อะไรบ้าง

เด่นจริงๆ เลยนะพ่อคุณ

แต่ก็นั่นแหละ แล้วชั้นเป็นบ้าอะไร

ต้องมองแต่มันเนี่ย ย้ากกกกก

ไม่น่าหลงกลมันเลยจริงๆ

รู้สึกคุ้มว่าตื่นเช้า ได้เห็นอะไรดีๆ

ว่าแล้วก็เลยกลับบ้าน มา ... นอน!!!

นอนจริงๆนะ หลับไปเลย ชั่วโมงนึง

แล้วตื่นมาอีกทีเพราะพี่นัญโทรมาปลุก

แล้วก็คุยกันสองชั่วโมงแหนะ

โชคดีมากๆ พี่บงกชโทรมา บอกว่าจะไปงานเหมือนกัน

แถมยังหาบัตรมาเผื่อด้วย

เลยโทรหาปู หาเซียมว่าจะไปมั้ย

สรุปว่า อุ้มเข้าไปนั่งกับพี่บงกช

นัทกับพี่นก เป็นบัตรยืน

แล้วปูกับพี่นัญเป็นบัตรสื่อ

ที่ฮา ก็คือ นัทกับพี่นก ซื้อวีดีโอใหม่เพิ่มการนี้โดยเฉพาะ

ไม่รู้จะชาร์ตที่ไหน เห็นว่ายังมีเวลาอีกเยอะ

เลยบอกให้นัทมาที่บ้าน แล้วเดี๋ยวออกไปพร้อมกัน

แต่ว่า ตอนออก ฝนยังตกหนักอยุ่เลย

น่าจะรอนะ แต่ถ้าไม่ออกตอนนั้นอ่ะ คงไม่ได้ออกแล้วล่ะ

ฝนมันไม่หยุดตกจริงๆ

มาถึงกินข้าวแล้วก็นั่งเมาส์กระจาย

รู้สึกว่า งานจะเลื่อนไปเรื่อย ๆ เพราะฝนไม่ยอมตก

แต่พูดก็พูดเหอะ

ถ้าฝนไม่หยุดก็อย่าให้หนุ่มๆ แสดงเลย

สงสารอะ แบบว่าไม่สบายอยู่แล้ว

ไหนจะต้องตีลังกา ถ้าลื่นล่ะก็แย่เลยนะ

แล้วก็ไปเอาบัตรสื่อให้พี่นัญกับปู

ยืนรอ รอ รอ

เจอผู้คนมากมาย

เจอเยอะจริงๆ วันนั้น รู้สึกดี

แต่อีกใจก็รู้สึกเหนื่อย

แล้วในที่สุดก็ได้เจอกับพี่บงกช

ที่ฮากว่านั้นคือ เจอพี่ลินหน้างาน

พี่ลิน ยัง งง ๆ ว่าจะได้เข้ามั้ย

แต่อุ้มบอกพี่ลินไว้ว่า ถ้าเข้าไปให้เดินมาหาด้วย

อุ้มก็บอกเลขที่นั่งพี่ลินไป

บอกว่า ให้พี่ลินเดินมาไหว้พี่บงกชนะ

แต่ปรากฎว่า 555 นั่งติดกันค่ะ

เป็นพี่บงกช อุ้ม พี่ลิน พี่ยิบหยี พี่งี้ ซะงั้นเลย

รู้เลยว่า บัตรมาจากที่ไหน 5555

ฝนก็ยังปรอยๆ

แล้ว โชว์เคสก็เริ่ม

นักร้องไทย ใครไม่รู้ ไม่ดีเลย

แต่พอหนุ่มๆ ขึ้นเต้นอะ มันดีมากนะ

ประทับใจจริงๆ รู้สึกเลยว่าได้ที่นั่งดีมาก

ถ่ายได้เรื่อยๆ อาจจะไม่มีรูปมองกล้องมากนัก

แต่ พอมาเปิด อ้าว อูยอง ชูสองนิ้ว ยิ้มให้เราทำไม

อมยิ้มทุกครั้งเวลาที่เห็นรูปนั้น

จุนซู กับท่าสวยๆ ของเค้า

ชันซองกับสายตาแบบงงๆ มองมา

แจบอมกับซิกแพค

จุนโฮ กับรอยยิ้ม

น้องคุณ กับมุมเท่ห์ๆ

แต่ว่า.... อ้าว แทกมองกล้องด้วยแฮะ

คือ ถ้าเจอรูปมองกล้อง

จะตกใจมาก

ตกใจเพราะ นั่งตรงนั้น

นั่งกับพี่ๆ ผู้ใหญ่ ทำอะไรไม่ได้อยู่แล้ว

จะตะโกนหรือ จะเรียกชื่อ หรือกรี๊ด หมดสิทธิ์

มันเป็นไปไม่ได้

แค่ ยกกล้องมาถ่ายรูปก็เกรงใจพี่เค้าแล้ว

แต่พี่เค้าใจดีนะ ก็ไม่ได้ว่าอะไร แถมยังช่วยด้วยซ้ำ

รู้สึกขอบคุณพี่บงกชมากๆ แล้วอุ้มก็คิดถึงพี่สาวมากๆ จริงๆค่ะ

พี่ลินเองก็ยิ่งกว่า มือนึงถือกล้องวีดีโอ

อีกมือถือกล้องตัวเอง

สุดยอดเลยค่ะ คุณพี่

มันมีชอตนึง ที่ข้างหลังเรียก "แทกยอน แทกยอน"

คือว่า แทกได้ยิน เลยมอง อุ้มไม่รู้ตัว

เผลอกวักมือไป แล้วแทกก็กวักมือกลับให้

อุ้มไม่รู้ว่าแทกกวักให้ข้างหลังรึเปล่า

แต่มันกวักมือแบบต่ำ แล้วมุมมันตรงกับเราพอดี

ในขณะที่กำลังสงสัยอยู่

พี่ลิน ก็พูดออกมาว่า " เอาแล้วไง น้องช้าน "

เลยทำให้มั่นใจอีกระดับว่า มันกวักให้เรานี่หว่า

ใช่มั้ยอะ คือ มันมองนะ

มันเห็นเราด้วยว่ะ

แทกเห็นเราด้วยอะ

ทั้งที่คนเยอะแบบนั้น ขอบคุณจริงๆ นะ

 ก็ไม่รู้หรอก แต่จะเข้าข้างตัวเองไปแล้ว

กับอีกตอนนึง

คือ มีคนเคยถามว่า " ถ้าเกิดว่าแทกมาถอดแว่นตรงหน้า ตอนเพลง i hate you

จะเป็นยังไง "

เคยคิดว่า เป็นไปไม่ได้หรอก ไม่มีทาง

คือปกติ เป็นคนไม่ค่อยดู เพิร์ฟเพลงนี้

เพราะขำท่า แล้วก็ขำมาก ตอนจุนซู ชูนิ้ว ทำหน้า งง ๆ

แต่แบบ พอเพลงนี้ อุ้มรู้สึกว่า แทกน่ะมอง

คือ มันอาจจะเพราะว่า เรานั่งตรงกลาง

แต่พอถอดแว่น แล้ว มังตรงมุมเราพอดี

แถม พอเราถ่ายรูป เรารู้สึกว่า มันมองจริงๆ นะ

คือมันเป็นสเตป แล้วหลังจากนั้น

ก็มีรูปที่มันมองมา

คือ ไม่รู้หรอกว่ามองมั้ย

มันอาจจะเป็นแค่มุม

แต่ว่า จริงๆ ท่านี้ แทกไม่ต้องมองตรงกลางก็ได้

มองเฉียงไปอีกแนว ตามตัวที่มันยืนได้

position มันต่างกับตอนที่ซ้อม

ก็เลยตกใจนิดหน่อย

ตกใจว่าตัวเองนั่งอยู่ตรงนั้นด้วย

นั่นแหละ ก็เลย ตอบคำถามที่ว่าได้เลยว่า

" ถ้าแทกมอง ก็จะรู้สึกว่า ไม่มั่นใจไง มองแล้วเหรอ มองเราจริงเหรอ "

ก็ไม่รุ้เหมือนกัน ตลกดี

แต่ว่าวันนั้นน่ะ

รู้สึกดีใจมากจริงๆ

ที่ได้เห็นสีหน้าที่มีความสุขของทุกคนบนเวที

เป็นใบหน้าที่มีความสุขจริงๆ

ได้เห็นการแสดงที่ยอดเยี่ยม

แล้วก็สีหน้าที่ดีแบบนี้

หายากมากๆ

ขอบคุณจริงๆ ที่ทำให้ได้เห็นอะไรดีแบบๆ นี้

มีความสุขมากๆ

ขอบคุณนะ

+++++++++++++++

Thank you for make a day brighter....

I really like your smile ^^

your smile and your eyes that always be there for me...

Thanks !! all of ma friends and people around me

edit @ 12 Jul 2009 00:17:44 by oummy

edit @ 12 Jul 2009 00:35:06 by oummy

edit @ 12 Jul 2009 00:39:50 by oummy

edit @ 12 Jul 2009 00:42:00 by oummy