วันนี้ ไปเรียนมาตอนเช้า
ซอนแซงนิม สอนดีอีกแล้ว
รู้สึกประทับใจ
เค้าทำให้รู้สึกว่า ต้องตื่นตัวในการเรียนมากขึ้น
เราไม่ได้ เรียนมากี่เดือนแล้วนะ
สามเดือนได้มั้ย
รู้สึก เหมือนไม่ได้ทวนแล้ว แย่มากเลยอะ
ชีวิต คือ การเรียนรู้จริงๆ นะ
พูดแล้วเหมือนจะดูดี
แต่หลายๆ ที ก็คิดแบบนั้นจริงๆ
อยากอ่านหนังสือให้มาก
แต่ถึงเวลาจริงๆ ก็ทำยากอยู่
ถ้ามัวแต่นั่งหน้าคอมอะนะ 55
วันนี้พี่ปลาโทรมา บอกว่า ทำไมไม่มีคนไปเลย
ปรากฎว่า พี่ปลาไปผิดที่
โอลิมปิคปาร์ค กับ ซิตี้ฮอลล์ มันห่างกันมาก
แต่ท้ายสุดแล้ว หลังจากโทรกลับไป
ก็ไปถูก
ดีใจมากๆ ด้วย
เพราะว่า ฝนตก คนน้อย
พี่เลยได้ดูแบบไม่ค่อยเบียด
ค่อยสบายใจหน่อยว่า พี่สาวได้เห็นอะไรดีๆแล้ว
แล้วก็ถ่ายวีดีโอให้เราด้วยอีกต่างหาก
ขอบคุณนะคะ
ตอนที่นั่งดูแผนที่ หาทางไปให้พี่ปลา
เจอพี ออน ได้คุยกันแป๊ปนึง
เหมือนไม่ได้คุยกับน้องเค้า หลายอาทิตย์ยังไงก็ไม่รู้
ทั้งที่จริงๆ ก็แค่ไม่กี่วันเองมั้ง
ตลกดี ....
แล้วก็เดิน ฟอร์จูนกับที่บ้านสักพัก
ก็เรื่อยเปื่อยดีนะ
นานแล้วที่ไม่ได้ไปไหนแบบนี้ทั้งครอบครัว
รู้สึกดีอ่ะ
ไปบ้านพี่ลิน ตอนห้าโมงต่อ
ก็คุยกัน ทีบ้านพี่ลิน
ความรู้สึกเก่าๆ มันกลับมา
พูดกันได้ทุกเรื่อง มันดีแบบนี้นี่เอง
แล้ว สักพัก พี่นัญ ก็มา
เซียมก็มา
ปูก็มา
แล้วก็ กินข้าวกัน
แหนม อร่อย แต่กินไมค่อยเป็น 55
กินกันเสร็จ พอจะเริ่มเปิดประชุมเพลิง
ดันถึงเวลากลับบ้านซะงั้น
เลยต้องกลับก่อน ไม่รู้เลยว่า
สรุปจะเอายังไงกับ ayo-magazine
กับแผนการใหม่ของเรา 55555
ฮุ่วว
วันนี้ มีเรื่องเกิดขึ้นเยอะจัง
