อยู่ๆ มันก็คิดขึ้นมาได้

ว่าเราเขียนเรื่องเราไปเกาหลีน้อยมากๆ

ตอนนี้ อยากไปอีกรอบ

ความรู้สึกดีๆ เลยผุดขึ้นมา

เอาเป็นว่า จะเอาเรื่องเก่ามาเล่าใหม่แล้วกันนะ

+ + + + + + + + + + + + + +

ชมภูเขาแล้วไปอาบน้ำพุร้อนกันดีกว่า

( ก่อนอื่นเลย ขอให้เข้าไปที่

cyworld.com/oummy7

แล้วเปิดรูปไปพร้อมๆ กัน )

จริงๆ แล้วทริปนี้ ที่ไม่น่าเบื่อ

อาจจะเป็นการที่ได้ออกไปต่างจังหวัด

ที่ไม่ได้อยู่เฉพาะในกรุงโซลเท่านั้น

ทริปนี้ เราได้ไปที่ เมืองทันยาง

นั่งรถมาก็ไกลแล้ว เริ่มล้าบ้างแล้วล่ะ

พอออกมาข้างนอกรถนี่

อย่างหนาวอ่ะ

นึกแล้วแบบ ขอขลุกตัวในรถได้มั้ยอ่ะ

แล้วเสื้อหนาวไอ่เพนกวินก็โคตรเท่ห์เลย

ตอนแรก พี่สาวให้เสื้อหนาๆ ฟูๆ

ไม่เอา .. กลัวไม่สวย เพราะใส่แล้วอ้วน

สุดท้าย มันใส่เสื้อสเวทเตอร์ ยาว

ที่มีรูป สีดำ เสื้อหนาวไอ่ปูที่ยืมมา สีเหลืองก็เลย

ต้องเอามาใช้งานนี้ด้วย แต่ว่า มันก็ยังหนาวอยู่ดี

ก็อากาศตรงนั้นมันหนาวมากๆ

คิดกันง่ายๆ นะคะ

ตรงนั้นเป็นริมทะเลสาบ ที่จะต้องขึ้นเรือไปชมภูเขากันอ่ะ

คิดสภาพธรรมชาติแถวนั้น กับความหนาวดูดิ

ปากก็สั่นกรั่กๆๆๆ

เสื้อทั้งตัวก็มีแค่ เสื้อยืดแขนยาวธรรมดา เสื้อสเวทเตอร์ยาว

เสื้อหนาว(กันหนาวบ้านเรา)ตัวนึง กับ

กางเกงยีนส์หนึ่งตัว พร้อมด้วยรองเท้าผ้าใบ

ชุดไอ่อุ้มที่ไป ดูแดจังกึมยังไง

มันก็ไม่ต่างจากนั้นเลยแม้แต่นิดเดียว - -"

รอดมาได้นี่บุญมากๆ เลย ค่ะ

. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .

เอาล่ะ หลังจาก กลายเป็น ดราม่าคิง

อยากจะสวย แล้วก็เอากล้องมาถ่ายตัวเองเล่นแล้ว

ไม่อยากจะบอกเลยว่า ทั้งทริปอ่ะ

ถ่ายวีดีโอไว้หมดเลยนะ แต่ตอนเอากลับบ้านมาเปิดดูอ่ะ

อ้วกเลย เพราะมันช่างเป็นการถ่ายที่ห่วยเสียนี่กระไร

มันโคลงเคลงไปเรื่อยๆ เลยอะ

จนรู้สึกเสียดายว่า รู้งี้ถ่ายรูปเยอะๆ ดีกว่าถ่ายวีดีโออีกอะ

จำไว้นะคะ ทุกคน ... ต่อให้มีกล้องวีดีโอ

และมีอะไรดีๆ เกิดขึ้นภายในนั้นเท่าไหร่

แต่ถ้า มือคุณไม่เที่ยงพอ มันก็เป็นแค่ภาพไหวๆ เองค่ะ

เพราะงั้น กล้องถ่ายรูป กับสายตาคุณดีกว่า เหอๆ

เอ้ออ.. นั่นแหละ ถ่ายวีดีโอตัวเองแล้วก็ ..

จะพบว่า หน้าตัวเอง ซีดเผือก และ

ขาวอย่างที่ไม่เคยเป็น เพราะคุณจะขาว(ซีด)ขึ้น

ภายใน 5 นาที !!! - -" ~

อนาถจริงๆ

เพราะงั้นตอนที่เดินลงไปลงเรือเนี่ย

พยายามเบียดตัวให้ได้เข้าไปนั่งในเรืออย่างเร็วที่สุด

เพราะมันหนาวมากๆ แล้วก็อย่าหวังเลย

ว่าไอ่อุ้มจะเดินออกไปถ่ายรุปวิว เพราะว่า ไม่มีแรงพอ

. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .

เขา ว่ากันว่า ...

คนสมัยก่อนเวลาจะไปไหนก็จะนั่งเรือไป

แล้วด้วยความที่ธรรมชาติของเรานี่สวยนักหนา

เค้าก็เลยจะดูภูเขาให้เป็นรูปต่างๆ ได้

ไม่ว่าจะเป็น กอไผ่ ปลาโลมา รูปหญิงสาว

หรือเทพพิทักษ์ต่างๆ ล้วนแต่มีเรื่องราวของมัน

เรื่องราวที่เราคิดว่า มันคิดกันได้ยังไง

แต่ทั้งหมดนั้นแล้ว มันก็เป็นเรื่องราวที่ทำให้

การเดินทางนี้ไม่น่าเบื่อจนเกินไป

ทีสำคัญ การมองโขดหินให้เป็นรุปที่เขาบอกนั้น

มันใช้ความพยายามอย่างมาก ในการสื่อสารว่า

มันคือ โขดหินโขดไหน ด้วยสายตาอันน้อยๆ ของไอ่เพนกวิน

มันช่างหายากเสียนี่กระไร ถ้าเรายืนคนละมุมกับ

ไกด์ที่พูดอยู่ มันก็ไม่เห็นเป็นรูปแล้วค่ะ

หลังๆ เลยต้องให้มันมาอยู่ตรงกลางๆ ก่อน

แล้ว คำว่า อ๋ออ เอออ เนอะ จะปรากฎขึ้นมาในหัวของคุณ


. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .


หลังจากที่ชมวิวธรรมชาติก้นเรียบร้อยแล้ว

เราก็เริ่มเดินทางไปกินอาหาร แล้วค่อยไปที่พัก

แต่ขอบอกว่า ตอนที่เดินขึ้นบันได มาขึ้นรถอ่ะ

น่ากลัวว่าจะกลิ้งตกลงไป ลงเรืออีกรอบมาก

ตอนลง มันก็ว่า มันลื่นไปเรื่อยๆ

แต่ตอนขึ้นนี่ ทำไมมันชัน แล้วก็สูงจัง

อากาศก็หนาว ก้าวขาแทบไม่ออกเลย

รู้อย่างเดียวว่า ต้องขึ้นไปหารถให้ได้

ไม่งั้น ตูแข็งตาย !!!

. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .

จำไม่ได้แล้วว่า กินอะไร

เป็นกับข้าวธรรมดานี่แหละ

ถ้าจะพูดให้ถูกคือ ..

ความสนใจไอ่อุ้มมันเบนไปหา หนุ่มฝั่งตรงข้ามที่อยู่ห้องกินติดกันแล้ว

ทำไมน่ะหรอ ...

หึหึหึ ไม่ใช่ว่าเค้าหล่อหรอกค่ะ

แต่ เพราะเค้าใส่ชุดทหารอ่ะ

ประทับใจอ่ะ เจอทหารนั่งกินข้าว กินเหล้า

( บ้าจริงๆ เลยตรู ~ ~~ )

จริงๆ นะ แล้วแบบ มุมดีด้วย

เพราะ พอเค้ารู้ว่าเรามอง ก็ยกขวดขึ้นมา

ทำนองว่า มากินเดะ ถ้ากล้า - -"~

สักพัก เพื่อนๆ ชุดทหารก็มากันตรึมเลยค่ะ

เป็นอันว่า ... ปิดฉากกั้นห้องดีกว่านะคะ คุณไกด์ขา ..

หนูกลัวค่ะ... กลัวว่าจะรู้สึกหวั่นไหว..

หวั่นหวั่นที่ต้องนั่งกินข้าวกับทหาร อย่างกับเป็นผู้ต้องหาจะโดนประหาร T^TT~

พอกินเสร็จ ไอ่อุ้มก็ออกมาเดินเล่นท้าลมหนาวอีกแล้ว

เค้าว่ากันว่า ตอนเย็นๆ อากาศจะหนาวขึ้น...

ใช่ มันหนาวจริงๆ แต่เพราะเริ่มเข้าตัวเมืองแล้ว

เลยทำให้ เราไม่หนาวมาก... แล้วบรรยากาศน่าเดินมาก

เปลี่ยวนะ แต่ชอบแสงสีไฟอ่ะ ร้านโนแรปังแบบบ้านๆ มันมีเต็มเลย

ร้านเกมก็เยอะ ... นี่คือเข้าสู่ส่วนของตัวเมืองแล้ว

แต่สิ่งที่น่ารำคาญที่สุด คือ บุหรี่ และ บุหรี่ ..

สูบกันอยู่ได้ คนขับ คุณไกด์ คนท้องถิ่น

อร่อยกันนักหรือไงนะ !!! - -"


. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .

แล้วในที่สุด เราก็มาสู่ที่พัก

คุณไกด์บอกว่า ที่พักของเรามีบ่อน้ำพุร้อน

เนื่องจากอยู่ต่างจังหวัด และเป็นโรงแรมที่ใหญ่

และมักจะมีคนมาสัมมนา พร้อมทั้งอบซาวน์น่า

แช่น้ำร้อน เพื่อสุขภาพของผิวกัน

ก็เลยอยากบ้าง ... อยากลองไปแช่น้ำพุร้อน

แต่ว่า... พอฟังคุณไกด์พูดว่า

แช่น้ำพุที่นี่ ถ้าเข้าห้องอาบน้ำ ต้องไม่เหลืออะไรในตัว

แค่นี้ก็ไม่กล้าไปแล้วล่ะค่ะ

กลัว - -"~ และ อาย >///< ~

โชคดีหรือโชคร้ายก็ไม่รู้..

ที่รถทัวร์ของเรามาถึงที่พักได้ช้ามากๆ

ประมาณว่า แค่คุณเอากระเป๋าขึ้นไปเก็บไว้ที่ห้องนอน

แล้วลงมาเพื่อจะแช่น้ำ ก็มีเวลาเหลือเพียงแค่ 30 นาทีเท่านั้น

เป็นอันว่า แผนจะแช่น้ำพุร้อนหมดไป

โชคยังดีค่ะ .. ห้องอาบน้ำของที่พักทุกห้อง

น้ำที่ออกมาจากฝักบัวเป็นน้ำพุร้อน อุ่น ๆ สบายๆ เลยล่ะ

ก็เลยเปลี่ยนมาเป็น อาบน้ำพุร้อนแทนละกัน ^^

. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .

ตอนที่กลับเข้าห้องพัก คิดอย่างเดียวว่า อยากดูทีวี

เพราะช่วงนั้นเป็นช่วงโปรโมทอัลบั้ม 3 ของเว่นอยู่

ยังจำได้เสมอว่า เพื่อนที่นั่นพยายามสุดตีน

ขอเพียงแต่ไอ่เพนกวิน แยกตัวออกมาได้

ก็จะได้เข้าไปดู การแสดงสดๆ ของเว่นแล้ว

ประเด็นคือ ไปไม่ได้จริงๆ เพราะมีพี่สาวคุมไง

เพนกวินไม่รอช้า จัดการเอาแบตชาร์ทโน่นนี่ ให้เรียบร้อย

เสียบเข้าไป ปลั๊กมีให้ 4 อันก็เสียบให้หมด

ห้องที่นี่น่ารักมากๆ เสียดาย รูปหายอ่ะ

ห้องที่นี่ไม่มีเตียงนะคะ

พื้นจะอุ่นๆ เพราะมีฮีทเตอร์ตรงพื้นค่ะ

นอนโดยการปูฟูกนุ่มๆ แต่ไม่หนามากลงไป

แล้วก็แบ่งห้องเป็นสัดส่วนมาก

คือ ตั้งแต่เข้าประตูมา จะเป็นชั้นให้วางรองเท้า

หลังจากนั้นก็จะเป็นตู้เก็บเสื้อผ้า

ทางขวาเป็นห้องน้ำ ทางซ้ายเป็นครัว และโต๊ะอาหาร

พร้อมกาต้มน้ำ และตะเกียบ และจาน ไว้ทำอาหารกินได้เลย

เดินถัดไปจะเป็นห้องเล็กๆ เผื่อใครอยากนอนแยกห้อง

เป็นห้องเหมือนแบบ เวลาดูละครเกาหลี

แล้วจะมี ห้องนอนของฮาราบอจี ทำนองนั้นเลย

ห้องนั้น ไอ่อุ้มและพี่สาว เอาไว้เก็บของ โฮะๆๆ

เพราะว่า พื้นที่ว่างๆ ที่เหลือ มันคือ ที่ไว้กลิ้ง และ ดูทีวีได้

ยังจำได้ว่า เห็นห้องอย่างงี้แล้ว

อยากมาเที่ยวกับครอบครัวอะ

มันดูเป็น อพาร์ทเมนต์ดีๆ เลยแหละ

เราไม่อยากบอกเลยอ่ะ ปู

ว่าห้อง มันใหญ่กว่าห้องแกอีก ;p ~

. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .

แล้วก็เริ่มเปิดทีวี โป๊ะเชะ

เจอรายการ mnet countdown ตัวหนังสือวิ่งๆๆๆ

เซบึน กำลังจะมาร้องเป็นคนถัดไป

ก่อนหน้านั้นเราได้ดูใคร ก็จำไม่ได้แล้ว _ -"

สมองมีไว้รับเรื่องเว่นเท่านั้น

แล้วก็นี่เลย ไอ่เพนกวิน หยิบกล้องวีดีโอ มาอัด

( ทำไมก็ไม่รู้ เพราะสุดท้าย ลบหมด )

แถมโหลดมาดูยังจะชัดกว่าซะอีก

โฮะๆๆๆ เจอ เซบึนในทีวี สุขใจจริงๆ

- -" ~~

ได้ยินเสียงเอะอะ โวยวายออกมาจากข้างนอก

ประหนึ่งว่าได้ข่าวว่า ตรูพักอยู่ชั้น 10 - 20 กว่าๆ

ทำไม เสียงมันดังจังฟละ

เลยชะโงกหน้าออกไปตรงระเบียง

จ๊ะเอ๋.. กับสิ่งที่น่าสนใจถัดมา

นั่นก็คือ เด็กมัธยม เค้ามาทัศนศึกษากัน

เพราะงั้น ก่อนที่ขนมจะหมดร้าน เราต้องรีบไปตุนไว้ก่อน

ว่าแล้ว ก็เลย ลงไปซื้อของกัน

ชอบที่พักที่นี่มากๆ เลย

มันใหญ่อะ แบบ จะพูดไงดี

ตอนแรกนึกว่า ร้านขายขนมก็จะแค่เล็กๆ

ที่ไหนได้ ชั้นล่างสุด มันเป็น อาร์เคด ชัดๆ อะ

แบ่งเป็นสัดส่วน 4 ส่วน คือ

ส่วนแรก เป็นส่วน Health club นั่นคือ

นอกจากคุณจะแช่น้ำร้อนแล้ว ยังสามารถมานวดๆ ได้อีกด้วย

ถัดจากนั้นก็เป็นร้านขายเสื้อ เอ่อ เรียกว่า ชุดว่ายน้ำ น่าจะดีกว่า

แล้วก็เป็นร้านขายเบเกอรี่ ที่น่ากินมากๆ

ถัดมาเป็นร้านขนมที่ไอ่อุ้มจะไป

ที่ควรจะเรียกว่า ซุปเปอร์มาร์เกต มากกว่า

มันใหญ่อย่างงั้นเลยเหอะค่ะ

แล้วถัดจาก ซุปเปอร์ก็เป็น ร้านเกม

ที่ ไอ่เพนกวินอยากเข้าไปเล่นมาก

แต่ว่า ... น้องๆ ได้จับจองพื้นที่กันหมดแล้ว

น้องอายุราวๆ ม ปลาย ปี 1 ก็ราวๆ ม.4 อะ

เป็นโรงเรียนสห บางคนใส่ชุดนอน ลายการ์ตูนลงมาเดินเลย

น่ารักจริงๆ ... แต่ก็น่าเตะด้วย เวลามันวิ่งชน แล้วไม่ขอโทษ

ตอนนั้นเองที่ ซื้อ ชินรามยอน และนมรสกล้วย

แบบที่เซียมชอบย้ำก่อนเราไปมากิน แล้วก็

ซื้อบัตรโทรศัพท์มาโทรหาพี่พูล ที่อยู่เกาหลี

เพื่อนัดเอาของ ( แต่อนิจจา เรานัดกันไม่เคลียร์ จึงไม่ได้เจอกันในที่สุด )

โทร หา ป๊าม๊า โทรหาเพื่อนๆ ที่ไม่ยอมรับโทรศัพท์

แล้วก็ขึ้นห้องไปนอนในที่สุด

แต่ เดี๋ยวก่อน มาทั้งที

กุง น่ะ กำลังบูมเลย ...

ถ้าไม่มีเซียม เราก็ไม่รู้จักกุงหรอกนะ

เพิ่งจะรู้ว่า ไอ่ตอนที่ดูในทีวีอะ

มันตอนจบ พอดี

แล้วตูจะรู้เรื่องมั้ยเนี่ย

เห็นมันเป็นภาพอดีตย้อนซ้ำๆ กันไปมา

แล้วก็ต่อด้วย รายการสัมภาษณ์ตอนท้าย

มาถึงบางอ้อ ตอนกลับมาแล้ว เซียมบอกว่า

นั่นอ่ะ ตอนจบ ถึงได้รู้ว่า

โอ้... ไอ่เพนกวินมีบุญได้ดูกุงตอนแรก ก็เป็นตอนจบซะแล้ว !!!

. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .

ยังมีตอนต่อไปให้อ่านนะคะ

หลังจากที่เก็บมานานละ